در هر خال، آس (A) بالاترین و ۲ پایین‌ترین کارت است. ترتیب از بالا به پایین: آس، شاه (K)، بی‌بی (Q)، سرباز (J)، و بعد ۱۰ تا ۲.

دست‌هایی که تو و هم‌تیمی‌ات می‌برید با هم جمع می‌شود؛ پس بازیِ تیمی و هماهنگی، مهم‌تر از بردِ شخصی است.

چون این دست در خالِ پیک قوی است (آس، شاه و یک کارتِ دیگر)، حاکم پیک را حکم می‌کند. خالِ حکم از همهٔ خال‌های دیگر قوی‌تر می‌شود. بعد از اعلامِ حکم، بقیهٔ کارت‌ها پخش می‌شود تا دستِ هر بازیکن به ۱۳ کارت برسد.

خالِ زمین دل (♥) بود. نفر دوم با آسِ دل جلو افتاد، اما نفر سوم دل نداشت و خشت انداخت (می‌بازد). نفر چهارم هم دل نداشت و یک ۲ پیک زد؛ چون پیک حکم است، حتی پایین‌ترین کارتِ حکم هم آسِ دل را می‌بَرد. کارتِ حکم همیشه از هر کارتِ غیرحکم بالاتر است.

اولین تیمی که به ۷ امتیاز برسد، برندهٔ کلِ بازی است (این عدد در بعضی میزها قابل تنظیم است). درباره‌ی نقشِ حاکم در دورِ بعد: اگر تیمِ حاکم دور را ببرد، حاکم همان نفر می‌ماند؛ در غیر این صورت، نقشِ حاکم یک نفر در جهتِ عقربه‌های ساعت جابه‌جا می‌شود.